Jak usuwać powłoki proszkowe: Porównanie różnych metod

Istnieje wiele różnych metod usuwania powłok proszkowych.

Powłoki proszkowe cechują się dużą trwałością, co czyni je trudnymi do usunięcia.

Jednak w niektórych przypadkach konieczne jest usunięcie powłok proszkowych w celu odmalowania części. Istnieje wiele odpowiednich metod usuwania powłok proszkowych, ale najbardziej wydajna jest obróbka strumieniowo-ścierna na mokro.

Usunięcia powłok proszkowych można dokonać różnymi metodami. Wybór najbardziej opłacalnej i skutecznej metody uzależniony jest od kilku aspektów:

  • rodzaju, wymiarów i materiału, z którego element został wykonany
  • wymaganej prędkości usuwania
  • żądanego wykończenia powierzchni
  • ograniczeń środowiskowych lub zdrowotnych
  • budżetu zakupowego i operacyjnego

Wyróżniamy cztery ogólne metody usuwania:

  • usuwanie mechaniczne
  • usuwanie termiczne
  • usuwanie termochemiczne
  • usuwanie chemiczne
Usuwanie chemiczne

W metodach chemicznych w celu usunięcia powłok z części stosuje się chemikalia w procesach typu wsadowego. Żrący środek da usuwania farby proszkowej na gorąco powoduje pęcznienie i rozpuszczanie powłoki, uwalniając ją od części. Zniszczona w ten sposób powłoka jest następnie zmywana lub po prostu spada do kąpieli chemicznej. Chemiczne produkty do usuwania powłok na zimno są zwykle produktami na bazie rozpuszczalników, które są potencjalnie niebezpieczne.

Czyszczenie termiczne

Czyszczenie termiczne powoduje spalenie powłoki poprzez wystawienie jej na działanie bardzo wysokich temperatur. Osady popiołu są zwykle zmywane wodą lub usuwane strumieniem powietrza. Ponieważ temperatury mogą sięgać nawet 650°C, części muszą być odporne na te ekstremalne temperatury.

Istnieją trzy metody czyszczenia termicznego:

  • W systemach usuwania powłok przez wypiekanie stosuje się procesy typu wsadowego, w których elementy umieszcza się w piecach przy temperaturach około 340–400°C. W większości piece te wyposażane są w systemy zwilżania wodą, mające optymalizować szybkość spalania i zapobiegać uszkadzaniu elementów. Po zakończeniu całego procesu elementy muszą zostać oczyszczone z osadów popiołu.

  • W przypadku systemów usuwania powłok przez wypalanie  usuwanie odbywa się poprzez zastosowanie znacznie wyższych temperatur, 540°C do 650°C. Tak wysokie temperatury powodują szybki zapłon powłoki, wypalając ją z danego elementu. Takie systemy są zwykle instalowane jako procesy liniowe. Po procesie wypalenia ogień jest wygaszany, a resztki popiołu usuwa się w procesie gaszenia wodą. Metoda ta nie nadaje się do wykorzystywania w przypadku wszystkich elementów, gdyż ekstremalnie wysokie temperatury mogą prowadzić do ich wypaczania lub odkształcania.

  • W systemach usuwania powłok w złożu fluidalnym jako medium przekazujące ciepło stosowane są materiały inercyjne, takie jak piasek i tlenki. Pod wpływem ciepła i ciśnienia gazu lub powietrza medium to ulega  fluidyzacji. Części są zanurzane w zbiorniku, w którym gorące medium (około 425°C) rozkłada powłokę, a ścierne właściwości medium powodują usunięcie wszelkich popiołów. Po tej obróbce części nie wymagają już czyszczenia. Systemy te są używane głównie w operacjach typu wsadowego, ale można je zautomatyzować do przetwarzania liniowego na wieszakach.
Czyszczenie termochemiczne

Metody termochemiczne w celu usunięcia powłoki z części obejmują temperatury rzędu 425–485°C oraz reakcje chemiczne. Ta liniowa metoda usuwania powłok jest odpowiednia zarówno dla produktów, jak i wieszaków, przy krótkim czasie cyklu. Po obróbce chemikalia i pozostałości zmywa się, spryskując je wodą.

Usuwanie mechaniczne = strumieniem powietrza

W metodach usuwania mechanicznego stosuje się materiały ścierne, takie jak piasek, woda, granulki dwutlenku węgla, granulat szklany, śrut stalowy, plastik, żużel, tlenki, garnet itp. Materiały te są „wystrzeliwane” pod wysokim ciśnieniem na powleczoną powierzchnię i usuwają powłokę poprzez ścieranie. Mechaniczne systemy czyszczenia mogą pracować jako automatyczne lub wsadowe.

Wybór odpowiedniego materiału ściernego wpływa na szybkość usuwania powłoki i profil powierzchni. Cząstki twardego ścierniwa szybko usuwają powłokę, ale także pozostawiają najbardziej chropowaty profil na powierzchni metalu. Bardziej delikatne ścierniwa, takie jak plastik lub soda, pozostawiają metalową powierzchnię o gładkim profilu, ale wymagają dłuższych czasów czyszczenia.

Obróbka strumieniowo-ścierna na mokro

Obróbka strumieniowo-ścierna na mokro jest podobna do tradycyjnej obróbki strumieniowo-ściernej na sucho, takiej jak piaskowanie. Różnica polega na tym, że przed uderzeniem w powierzchnię ścierniwa są zwilżane. Redukuje to pylenie, umożliwiając operatorom pracę w szerokim zakresie środowisk przy minimalnych kosztach przygotowania i czyszczenia. Obróbka strumieniowo-ścierna daje czystszą, bardziej spójnie wykończoną powierzchnię, gotową do nałożenia powłoki, bez osadzonych cząstek ani przylegającego pyłu.

Zakończenie

Wybór optymalnej metody usuwania powłoki często wiąże się z wzięciem pod uwagę czasu operacji i kosztów inwestycyjnych. Czasami jednak zakup najtańszego procesu oznacza najwyższe koszty operacyjne. Wymagania dotyczące wykończenia odgrywają również ważną rolę w określaniu najlepszej metody usuwania powłok proszkowych.

Zastosowanie urządzenia EcoQuip firmy Graco do obróbki strumieniowo-ściernej w osłonie wody to najbardziej wydajna, oszczędna, czysta i przyjazna dla środowiska metoda usuwania powłok. Generuje 92% mniej pyłu niż czyszczenie strumieniowe na sucho i zużywa mniej wody niż tradycyjne czyszczenie strumieniowe na mokro. Możesz dostosować proporcje powietrza, wody i materiałów do swoich potrzeb.

Skontaktuj się z ekspertem ds. obróbki strumieniowo-ściernej

Wprowadź wartość
Wybierz
Wprowadź wartość
Wprowadź wartość
Wybierz
Wprowadź wartość
Wprowadź wartość
Graco